روزنگار يك معلم

يك معلم از تجربيات روزانه اش مي گويد

در پایان...
ساعت ٤:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۱٢/۳  

در پایان...

بر دل خون من دمي ، ديده نظر نمي كند               بر لب خشك من نمي ، ديده ي تر نمي كند

سوخت زعشقش اين جگر ، نيست مرا زخود خبر               آهن و آتشم دگر هيچ اثر نمي كند

گُرده ي باد زين من ، كينه خصم دين من                       سينه ي آهنين من فكر سپر نمي كند

خون گلوي عاشقان ، آب وضوي عاشقان                  زآنكه به كوي عاشقان عقل گذر نمي كند 

بيهده نيست عاشقي ، واي كه چيست عاشقي      بيخبري است عاشقي ، عشق خبر نمي كند

جمله زبان و بي سخن، سوز چو شمع و دم مزن جز به درون خويشتن ، شمع سفر نمي كند

شعر از استاد قیصر امین پور - تنفس صبح


کلمات کلیدی: