روزنگار يك معلم

يك معلم از تجربيات روزانه اش مي گويد

شاگرد تنبل
ساعت ٦:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٢/۳  

آقا اجازه مبحث امروز ما خداست
توضيح می دهيد که جای خدا کجاست؟
قرآن نوشته او همه جا هست و مادرم
اصرار می کند که کمی قبله سمت راست
من جمعه می روم لب دريا، کنار آب
آن جا نمازجمعه زلال است ، بی رياست
کاج هميشه سبز که بيرون مدرسه ست
استاد درس دينی و قرآن بچه هاست
آقا شما حقيرتريد از سئوال من
اين درس ، نان خشک سر سفره ی شماست
من ساکتم ، دبير به من صفر می دهد
شاگرد تنبلی که حواسش پی خداست ... 

عليرضا دهقانيان


کلمات کلیدی: