روزنگار يك معلم

يك معلم از تجربيات روزانه اش مي گويد

نمايشنا مه در 2 پرده
ساعت ۱۱:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۱٢/٤  

نمايشنا مه در 2 پرده

 همیشه عادت داشته اید اول پرده ی اول را بخوانید ولی این نمایشنامه برعکس است . اول پرده ی دوم را می خوانید و بعد پرده ی اول را :

بازیگران : سرایدار مدرسه چند دانش آموز در و دیوار و پنجره و جارو و مقداری زباله و ...

پرده ی دوم

توضیح صحنه : در یک صبح دل انگیز خیلی سرد زمستانی بچه ها وارد مدرسه می شوند . سرایدار در حال روشن کردن بخاری هاست . بعد هم حیاط را جارو می کشد .

الیاس: سلام آقای سرایدار

( سرایدار با سختی و بدون حوصله جواب سلام را می دهد )

کسری رو به الیاس : تو رو خدا نیگا کن . خودشو اندازه ی مدیر مدرسه می گیره . ( الیاس هم تأیید می کند )

سرایدار غر و لند کنان از گوشه ی صحنه خارج می شود .

چراغ ها خاموش می شود .

پرده ی اول

توضیح صحنه : آخرین دانش آموز از مدرسه خارج می شود . کلاس ها در هم و برهم . پر از آت و آشغال . کلاس هایی که هنر داشته اند که دیگه نگو و نپرس .

صدای ذهنی سرایدار : این 2 تا کلاس را هم که جارو کنم ، فقط می مونه نماز خونه ها و حیاط . از دیشب هم که هیئت شروع شده کارم بیشتر شده . راهرو ها را هم باید تی بکشم . بعدش وسایل گمشده ی بچه ها را جمع کنم . بعد ، بعد ؟!!!...

بعد از 3 ساعت صحنه تاریک می شود در حالی که سرایدار هنوز مشغول تی کشیدن راهروهاست .

 

این نمایشنامه هر روز تکرار می شود . حداقل سالی 270 روز . هر چند 3 ماه تابستون هم زیاد فرقی نداره . ما فقط پرده ی دوم رو می بینیم و از پرده ی اول بی خبریم . نمی شه یه کاری کنیم تا پرده ی اول زودتر تموم بشه تا پرده ی دوم ، صحنه های بهتری داشته باشه؟

                                                                                                                زحمت کشان عزیز مدرسه متشکریم

 


کلمات کلیدی: