روزنگار يك معلم

يك معلم از تجربيات روزانه اش مي گويد

دكتر مصطفی چمران
ساعت ٥:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٤/۳  

چند روزی از سالگرد پركشيدن دو استاد غائبم مصطفی چمران و علی شريعتی گذشته است . دلم نيامد بی خيال باشم . كاش امثال اين ها بيشتر بودند . چمران : آميزه ی علم ، آزادی ، مبارزه ، عطوفت ، عشق و بسياری از تناقضات ديگر . اگر در آمريكای لاتين كه نه، بلكه در تمام جهان چه گوارا را می پرستند و به عشقش سيگار برگ كوبايی دود می كنند ما چمران را محصور می كنيم در حفاظ تنگ نظری ها و خودخواهی های خودمان تا از نردبانش بالا برويم و برسيم به هر آن چه بی او ممكن نبود . معلمی كه معلمی اش را فراموش نكرد.
يادت گرامی بزرگمرد دوران ، چمران . 

19 فوريه 1978
امروز عده‏اى از پدران و مادران، از قريه‏هاى مرزى جنوب به مدرسه آمدند تا بچه‏هاى خود را بيرون ببرند. سؤال شد، گفتند كه افسران اسرائيلى به آن‏ها تأكيد كرده‏اند كه هر كس فرزندى در مؤسسه جبل‏عامل دارد بيرون ببرد، زيرا اسرائيل مدرسه را بمباران خواهد كرد، و از اين جهت خوف و وحشتى زائدالوصف پدران و مادران را فراگرفته است و پريشان و نگران دسته‏دسته به مدرسه آمده، بچه‏هاى خود را مى‏برند.
آيا اسرائيل مدرسه را بمباران خواهد كرد؟
مدرسه جبل عامل، پايگاه حركت محرومين و امل، چشمه ی جوشان عشق و فداكارى، سرچشمه ايمان و اسلام حقيقى و ارزش‏هاى خدايى، مدرسه‏اى كه بيش از ده استاد و دانشجو تا به حال شهيد داده است، مدرسه‏اى كه مورد هجوم دشمنان قرار گرفته و با فرياد اللَّه‏اكبر، زير رگبار گلوله، راكت‏ها و خمپاره‏ها جنگيده و شرافت‏مندانه از موقعيت خود دفاع كرده، مدرسه‏اى كه پايگاه شيعه در جنوب لبنان است، مدرسه‏اى كه خانه امام موسى رمز طايفه است، مدرسه‏اى كه دژ شكست‏ناپذير شيعه به شمار مى‏رود...
با اين صفات بعيد نيست كه اسرائيل، مدرسه را بمباران كند و شاگردان بى‏گناه را، به خاك و خون بكشد. من در مدرسه مانده‏ام و مى‏خواهم بمانم، تا اگر هجومى صورت گرفت با شاگردانم به شهادت برسم.
بگذار اسرائيل مدرسه مرا به خاك و خون بكشد، من تصميم گرفته‏ام كه با قدرت ايمان و فداكارى و با قاطعيتِ شهادت، كابوسِ وحشت را به زانو درآورم و اژدهاى مرگ را رام كنم. باشد كه در تاريخ شيعه حسينى، برگ رنگينى از افتخار رسم كنم.


کلمات کلیدی: