روزنگار يك معلم

يك معلم از تجربيات روزانه اش مي گويد

یک معلم دیگر رفت
ساعت ٥:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٩/٢٠  

دكتر منتظري

امروز مراسم تودیع دکتر علی منتظری رئیس جهاد دانشگاهی بود. مدیری که خیلی با اخلاقش حال می کردم. هرچند که عادت کرده ام این روزها به خداحافظی های بسیار و البته ناراحت کننده. از دکتر در همین چند صباح آخر چیزهای زیادی یاد گرفتم. این عکس برای من یادآور خیلی خاطرات است. همایش دانجویی حمایت از محرومان. مهرباران. اسفند۸۴.

منتظری سخنران قهاری بود. با تمام وجودش حرف می زد و هر بار برای جذابیت در سخنرانی چیز نویی در آستین داشت. همیشه سعی می کردم سخنرانی هایش را ازدست ندهم هر چند مثل فیدل کاسترو از منبر پائین نمی آمد و سخنرانی های چند ساعته داشت.

امیدوارم که هرکجا می رود خدا به سلامت داردش. این میزها بی وفاترین موجودات روی زمینند. خیلی خوب است که همه ی میزهای ریاست را از چوب بسازند تا بشود آخر سر سوزاندشان... این همه بی وفائی؟! ولی خوشحالم امروز مردی رفت که او به میزش اعتبار می داد نه میزش به او...


کلمات کلیدی: