عید سعادتی شد و به اتفاق خانواده رفتیم دیاری که حافظ کلی ازش شاکی بود! البته به گمانم اگر امروز قرار بود بره اون جا یزد رو هم می گذاشت کنار جوی رکن آباد و گلگشت مصلی! وقتی وارد شهر می شی انگار نه انگار که این شهر، شهر کم آبیه. سبزی شهر در کنار دیوارهای کاه گلی خیلی زیباست. اولین سفر ریحانه بود. سفری که توش رسید به نیم سالگی! همون شش ماهگی که گفته بودم.
و اما سفر از دید (مثلاً) یک معلم:
1- خیلی حالت گرفته میشه که می بینی در بافت قدیمی شهر که کلی زحمت کشیده شده تا بازدیدکنندگان را به یاد روزهای قدیم بیندازد یک نفر آدم خوش ذوق با زغال نوشته است: یادگاری از احمد! یا یک نفر خوش ذوق تر با اسپری شماره تماس برای قیرگونی و ایزوگام نوشته باشد. یا با یک خط نتراشیده نوشته باشند: چهارشنبه سوری قرارمون فلان پارک! یا در همان بافت قدیمی شهر وسط کوچه های گلی و دیوارهای کاه گلی آیفون تصویری ببینی با در آهنی مدل 2010
یا این که می روی داخل زندان سکندر (همون مدرسه ضیائیه که به علت علاقه ی ما به هیجان، جای این که بگیم این جا مدرسه بوده می گیم زندان بوده!) در کنارش یک سنگنگاره گذاشته باشند که کنارش نوشته باشه این سنگنبشته (سنگ تصویر!) مربوط به کلی سال قبل از میلاد است. آن وقت کنارش یک اسم ببینی: جواد! که با ذوق تمام کنار حکاکی تاریخی نوشته شده است.
2- به این مکالمه ی زیبا دقت کنید:
- مرده شورتو ببرن آیدین
- مرده شورتو ببرن آقاجون
- خیلی خری آیدین
- خیلی خری آقاجون
- بمیری آیدین عوضی
- بمیری آقاجون عوضی
- خب اگه من عوضیم برو پیش بابات
دیالوگ بالا بین یک پدربزرگ و نوه ی محترم 4،5 ساله اتفاق می افتاد. داخل باغ دولت آباد. خیلی دلم می خواست این پدربزرگ نمونه را بیاورم مدرسه تا ازش تقدیر کنیم. تمام کارهایی که ما به عنوان معلم زور می زنیم تا انجام دهیم این عزیزان یک شبه فاتحه اش را می خوانند. راستی چند تا خانواده این طوری می شناسید؟
3- یزد شهر قشنگی بود. شهری تاریخی که تاریخ از در و دیوارش می چکد. امیدوارم که حافظ هم تجدید نظر کند. راستی ویژگی های یزد که ما دیدیم:
- تعداد مغازه های لوازم خوراکی کمی به چشم می خورد. (بر خلاف تهران)
- جلوی در مغازه ها لامپ اضافی برای روشنایی نمی بینی.
- رستوران های معروفش برای گرفتن پول دستگاه خودپرداز ندارند! (چون 1 درصد به حساب بانک می رود)
- مغازه های شیرینی فروشیش تا 10 تا تک تومانی را هم حساب می کنند.
- داخل رستوران هایش که می شوی تنها چیزی که از مشتری ها نمی شنوی لهجه ی یزدی است!
- برای صرفه جویی در بلوارهای سراسری فقط یک تابلوی معرفی آن هم در اول بلوار چند کیلومتری نصب شده است.
- مردم مهربانی دارد که وقتی آدرس می پرسی به زور تا تو رو به مقصد نرسانند رهایت نمی کنند.
- دومین شهری که بعد از قم این همه روحانی موتور سوار دارد.
برای تمامی اهالی مهمان نواز یزد آرزوی شادکامی دارم.
