روزنگار يك معلم

يك معلم از تجربيات روزانه اش مي گويد

دا
ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۸  

دا

دیشب بعد از کلی پیگیری و زحمت! توانستم خواندن چاپ هفتاد و دوم کتاب "دا" رو تموم کنم. (که البته این روزها به چاپ 110 رسیده است)  کتابی که می دانم خیلی ها شروعش کرده اند اما توان ادامه دادنش را نداشته اند و آن را نیمه کاره رها کرده اند. کتاب خیلی صمیمی شروع می شد و از آن دست کتاب هایی بود که دلت نمی اومد زمینش بگذاری. برای این که 12 هزار تومان پولی که داده ای سعی می کنی با ولع تا خط آخرش را هم بخوانی. حتی پیوست ها و فهرست اعلام را!

در خواندن این کتاب چند نکته برایم جالب بود:

اول این که خیلی برایم عجیب بود که یک نفر بعد از حداقل گذشت 20 سال از یک واقعه این قدر خوب و شفاف این وقایع را به خاطر بیاورد. ریز بودن وقایع در حدی است که ایشان حتی ساعت دقیق بعضی حوادث و همچنین رنگ لباس برخی از شهیدانی را که دفن کرده اند را به خاطر دارد. قبلا شنیده بودم زن ها حافظه ی ریزبین و دقیقی دارند اما باورم نمی شد. خیلی از دوستان این ریزبینی را حاصل حافظه ی زنانه ی ایشان دانسته اند.

دوم این که احساس کردم کتاب خیلی سریع جمع و جور شده است و نگارنده از عمد به وقایع بعد از فتح خرمشهر نپرداخته است و حتی مایل نبوده است وضعیت فعلی برخی از افراد از جمله همسر خویش را بیان کند. چیزی که می توانست بر جذابیت این ماجرا بیفزاید. هر چند هدف ایشان تنها بیان واقعیات بوده و تلاشی در جهت ایجاد جذابیت نداشته است.

سوم این که خیلی خوب است تمام زن ها از جمله زنان محترم تهرانی یک بار این کتاب را بخوانند. چرایش را آخر کتاب خواهند فهمید.

چهارم این که راوی خیلی تلاش کرده از روی ناکامی های فرهنگی و مشکلات از این دست که بعد از جنگ و در زمان جنگ روی داد بپرد. با این که بعضا در اواخر کتاب اشاراتی به مشکلات کمپ های جنگ زدگان داشته است اما مشخص است خودسانسوری های زیادی را انجام داده است و نخواسته حلاوت مقاومت اکثریت در مقابل خلاف اقلیتی به تلخی گراید.

پنجم این که به تمام مسئولان حوادث غیرمترقبه مخصوصا کسانی که پیگیر زلزله ی تهران هستند توصیه می کنم حتما این کتاب را بخوانند. ممکن است در این حوادث اثری از توپ و خمپاره نباشد اما مسلما برای مهار ابعاد فاجعه مطالعه ی این کتاب راهگشاست.

و آخر این که امسال سالروز فتح خرمشهر برایم معنای دیگری داشت. حسی که ÷یش از این هیچ کدام از آثار فرهنگی از این دست نتوانستند به من منتقل کنند: گل پامچال، روز سوم، سریال حاتمی کیا و ...
یاد تمام مدافعان و فاتحان خرمشهر گرامی از محمد جهان آرا تا سیده زهرا حسینی تا ...

اگر امروز بودند چه می کردند؟


کلمات کلیدی: معرفی کتاب ،شهدا