ده روز از شماره ی اول گذشت . خیلی ها با نظرات خوبشون کمک کردن تا این شماره با شکل و شمایل جدید تر در بیاد . داشتیم فکر می کردیم این بار راجع به چی بنویسیم . تیم های فوتبالمون که تا حالا بیشتر بین خودشون مسابقه داشتن و هنوز مسابقه ها جدی نشده تا برای بقیه کرکری بخونیم . درس هم که شکر خدا دارین می خونین ( مثلاً ، حرفاً ) دفترچه های روزنگار هم که کامله (…) پس اصولاً اصلاً مشکلی وجود نداره !
جونم براتون بگه پس راجع به خودمون می نویسیم . راستی می دونین چندمین دوره ی ورودی مدرسه هستید ؟ اگه به خرافات اعتقاد ندارید و شمردنتون هم خوب باشه از سال 70 تا حالا می شه :سیزدهمین دورهعدد قشنگیه . مثلاً : پلاک مدرسه سیزدهه ، سن خیلی از شماها ( اگه رفوزه نشده باشید) سیزده ساله و
می گن آدم ها وقتی عددهای زندگیشون با هم جورمی شه ، بهترین شانس ها در انتظارشونه . امسال همون ساله و شما هم همون دوره ی خوش شانس . این قدر شانس داشته اید که همه حتی معلم ها سعی می کنند در کمک کردن به دوره ی شما از همدیگه سبقت بگیرند و این خیلی خوبه. باید قدر دونست .
باید قدر رفیق های هم دوره ای مون رو بدونیم . الان که به عکس های دوران دانش آموزی خودمون نیگا می کنیم و یادش می افتیم حسرتش رو می خوریم . روزهای خوب نوجوانی ، روز های خوب تلاش ، روز های خوب دوستی ، روزهای خوب پاچه خاری! ( حتی قبل از داوود برره ) ، روز های خوب صمیمیت با همه حتی با خود خدا
قدر دوستامون رو بدونیم . معرفت داشته باشیم .
آهای با معرفت ! با تو ام
وقتی تو اردو یا توی حیاط مدرسه داریم ساندویچ رو می گازیم ! چی می شه به رفیقمون هم تعارف کنیم؟ (البته اول مطمئن شو که نمی خوره ! ) وقتی می خوایم سوار سرویس بشیم ، چی می شه جامون رو یه روز به دوستمون بدیم ؟ وقتی دوستمون مشکل درسی داره ، چی می شه کمکش کنیم تا درسش بهتر بشه؟ وقتی می بینیم دوستمون حالش گرفتس چی می شه بریم حالش رو بپرسیم؟ وقتی …
راستی از خدا پنهون نیست از شما هم پنهون نباشه حالم یه جورایی گرفته اس . نه گرفته نیست . یه جوریه ! آروم نیست . خوب که فکر می کنم یک کمی از کارش سر در می یارم .
این هفته خبرائیه . لباس مشکیم کجاست؟
