مرحوم سيد حسن نيرزاده نوری

متن زير را از سايت به گمانم مدرسه علوی برداشتم . اگر کسی اطلاعات بيشتری از اين مرد بزرگ دارد دوست دارم بشنوم. حيف که عکسی از اين مرحوم پيدا نکردم . همان طور که گفتم مزار ايشان در باغ طوطی شهر ری است :

خوب بیاد دارم به سه نفر دیگر از دوستان فارغ التحصیل دبیرستان علوی در تابستان سال 44 ، به عنوان معلم کلاس اول به دبستان علوی آمدیم واولین سال معلمی خود را تحت نظر مرحوم نیر زاده گذراندیم و توفیق شاگردی ایشان نصیبمان شد . او معلم راهنما و سرپرست کلاسهای اول بود . واقعا اعجوبه ای بود ، گاه با تب شدید به مدرسه می آمد ، ما چهار نفر او را آماده می کردیم ، قرص می آوردیم ، چای می ریختیم ،لباس کدخدائی می پوشاندیم ، ریش و سبیل می چسباندیم ، کلاه و کفش آماده می کردیم  تا او با حالت تب دار به کلاس می رفت ، در آن زمان شاگردان 4 کلاس اول را که حدود 120 نفر می شدند در سالن اجتماعات جمع می کردیم ، درس اصلی را ایشان می دادند و بعد ما در کلاس تمرین می کردیم . شاید قابل فبول نباشد این مرد تب دار حدود 2 ساعت در کلاس پای می کوبید ،فریاد می زد ، صدای چندین نفر را تقلید می نمود و تحت عنوان نمایش کد خدا و اکبر درس می داد ، مثل یک جوان 14 ساله چابک  و سر حال ، وقتی درس تمام می شد و بچه ها به حیاط می رفتند ، مانند مرده ای روی سن سالن می افتاد او عاشق بچه ها بود و در نهایت هم خود را فدای سربازان کوچک امام عصر ( عج ) نمود .

يک خاطره :

 روزی به مدرسه آمده بود ، شاگردی را در ایوان دیده بود که مشغول گریه است ، نزد او آمده ، از علت گریه پرسیده بود ، معلوم شده بود که آنقدر در کلاس اذیت کرده که معلم را کلافه کرده ، معلم هم با یک پس گردنی او را از کلاس بیرون کرده است . وقتی رسیدم مشاهده نمودم که نیر زاده زانو زده و با ( همان لباس شیکی که معمولا به به تن داشت ) همراه با آن کودک مشغول گریه است ، هر دو با هم گریه می کردند ، جلو آمدم سلام کردم ، و علت گریه را پرسیدم ! با ناراحتی تمام گفت : فلانی : آخر این بچه کوچک چه دارد که معلم جرات کند او را بزند و از کلاس بیرون کند . کلی خواهش و تمنا کردم ، برای ایشان و آن شاگرد خطا کار چای آوردم ، از معلم کلاس نیز تقاضا کردم تا شاگرد را به کلاس بپذیرد . آن وقت نیر زاده راضی شد و به دفتر آمد .

شاید نوار های تصویری ایشان را از تلویزیون دیده باشید ، البته این نوار ها اصل نیست . یک سری نوار از دوره کامل تدریس یک ساله ایشان با همت فراوان دوستان و زحمت سنگین مرحوم نیر زاده ضبط شده بود که پس از مراجعه به صدا و سیما معلوم شد ( یا ازروی غرض یا اشتباه ) چون نوار نداشتند روی نوار های مرحوم نیرزاده چیزهای دیگر ضبط کرده اند !! وقتی ایشان جهت دریافت یک کپی از نوارهای خود به صدا و سیما مراجعه کردند و این پاسخ را شنیدند و نتیجه زحمات یک ساله خود را نقش بر آب و مطمع نظر افراد مغرض یا لا ابالی یا نادان نسبت به این سرمایه عظیم دیدند آنقدر ناراحت شدند که شاید یکی از علل سکته قلبی ایشان همین اتفاق بود . البته پس از بهبود نسبی ، بنا بر اصرار همکاران محترم مدرسه نیکان ، چند نواری از کلاسهای ایشان آنهم نه بطور کامل و نه با آن توان کاری قبلی ضیط شد تا یادی از ایشان باقی بماند و به بوته فراموشی سپرده  نشود . عده ای از همکاران ایشان سعی کردند که روش ایشان را ادامه دهند ولی متاسفانه قادر به انجام آن نشدند چون نیر زاده هم مبدع این طرح بود و هم سراپا عشق و علاقه ، و این قابل انتقال و آموختن به دیگران نبود . درود بی پایان به روح پر فتوحش و دعای شاگردان و همکارانش نثارش باد .

/ 25 نظر / 29 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هوشنگ

سلام شنیده ام شعر معروف عمو زنجیر باف برگرفته از کلاسهای درس آقای نیرزاده است یه بار که شاه عبدالعظیم رفته بودم یکی از خدام اونجا میگفت. اخیرا راجع به آقای نیرزاده چند تا مطلب نوشتم.

یک دختر

ممنون و جای بسی تاسف!امروز این برنامه را تو تلویزیون دیدم برنامه ای بنام نقره که در مورد خاطره ها حرف میزد یادمه اون موقع ها که 7 یا 8 ساله بودم برنامه آقای نیر زاده رو میدیم و چقدر دوستش داشتم اما هیچ وقت نفهمیدم اون پیرمرد مهربان اسمش چیه!!امروز فهمیدم و تا اومدم برنامه رو ضبط کنم تموم شد کاش میشد دوباره ویدئو هاش رو می دیدم

همیشه شاگرد

از شاگرد های استاد در سال 1353 بودم. در دبستان آیین روشن.آن چه که او در ما بنیاد نهاد راز چگونه معلم بودن و کلید گشایشگر دل کودکان بود. روحش شاد.

محمد

با سلام این خاطرات مربوط به آقای خواجه پیری، مدیر فعلی دبستان علوی شماره 2 است که برای بنده نیز نقل کرده اند. اگر به اطلاعات بیشتری نیاز دارید باید به ایشان هم سری بزنید. در پناه حق

محمد قاسمی سه سال شاگردتون تو راهنمایی خاتم بودم

سلام آقا امروز اینترنته adsl 1 مگ من وصل شد و بعد کلی دوباره با دنیای اینترنت ارتباط برقرار کردم خوشحالم بهتون سر میزنم میتونم بگم که شما بهترین معلمم بودین ازتون خیلی چیزها یاد گرفتم امیدوارم ما رو فراموش نکرده باشید.

منصور

بخاطر شما هم که شده یه چیزی نوشتم در این سایت. ببینید: http://cafeclassic.ir/thread-149-post-2753.html

g

من هم ازشاگردان جناب نیرزاده بودم. و بهترین خاطره زندگی ام همیشه بودن درکلاسهای ایشان است.سی دی های ایشان را هم به طورکامل دارم. سر کلاسهای مدرسه علوی. اندرزگو شعر می خواند.

سیّد عرفان نیّرزاده نوری

با سلام و درود فراوان خدمت شما بزرگان... هنوز هم نبود وجود استاد حس می شود... متاسفانه کشورمون از وجود معلمانی واقعی همچون استاد خالیه! من نوه ی استاد هستم و هر وقت که فیلم های پدر بزرگم رو نگاه می کنم،از انرژی و نوع تدریس ایشان متحیّر میشم!!! یه سئوال واسه من مطرح می شه، که آیا هنوز هم نیّرزاده ها و مطهری ها و ... وجود دارد؟!؟!؟ دوست دارم جواب سئوالم رو از دوستانی که به نحوی شاگرد ایشان بودند بگیرم. باز هم از سایت خوبتون ممنون... به پایان آمد این دفتر... حکایت همچنان باقیست... یاعلی...

شاگرد استاد نيرزاده

به لينك زير مراجعه نماييد فيلم هاي استاد را تهيه كنيد http://soroush.tv/fa/serial/view/37/%D8%B7%D8%B1%D8%AD%DB%8C-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D9%85

سید محمد حسن کاشفی

مرحوم استاد نیر زاده در سال 1353 معلم من در مدرسه زمان بود و افتخار تلمذ نزد ایشان را داشتم هفته ای 3 یا4 بار با یک بنز قدیمی 190 به مدرسه میامدند آقای محمد رضا شریفی نیا و آقای رضا فیاضی معلم دائم سال اول دبستان ما بودند با همان روش تدریس و شعر اکبر میخواد ادم بشه لالای لا...... روحش شاد یادش گرامی